viernes, 30 de diciembre de 2011

De colores

Hacia tiempo que no me dedicaba un rato para sentarme y escribir y es que aqui en Londres todo es diferente. Te despiertas, te vas a trabajar y cuando te quieres dar cuenta de pronto ya es de noche de nuevo. Los dias pasan rápido unas veces y otros se hacen espesos y eternos pero al final todo se reduce a lo mismo. Yo lo asocio a un color: gris. A pesar de que las calles estan ahora mas iluminadas que nunca yo lo sigo viendo gris, las calles repletas de gente que parece que tenga prisa por vivir, como si no fuera a existir un mañana. A veces me encuentro entre esa misma multitud y me da la sensacion de estar en el lugar equivocado pues yo no quiero ser gris. A veces me siento a reflexionar sobre si esta decision fue la correcta y no llego a ninguna conclusion pues lo sigo viendo todo del mismo color y entonces me ahogo. Mi fortuna es que tengo a una persona que me apoya y me hace ver los colores cuando no los encuentro, que me da ese soplo de aire cuando lo necesito y ese pequeño empujon que me anima a seguir aqui pues si no fuera por él todo esto seria mucho mas pesado,casi insoportable.

Esta nueva entrada que hago en mi blog es para ti Ramon, para agradecerte todo lo que haces por mi, ya que incluso muchas veces sin hablar consigues hacerme sentir bien y ver que todo esto no sea tan gris sino que hay algun rayito de color cuando me asomo a la ventana a afrontar un nuevo dia. Por todo y por mas GRACIAS.

Te quiero!



CANTO DE ANDAR
Amence paseniño nas terras do solpor
As brétemas esváense coas raiolas do sol

Meu amor, meu amor, imos cara o mar maior
Miña amada, meu ben, imos polas terras do alén

Acariña o silencio e escoita o corazón
Que moitos dos teus soños latexan ao seu son

Meu amor, meu amor, imos cara o mar maior
Miña amada, meu ben, imos polas terras do alén

É tempo de camiño andar e de non esquecer
Que o futuro que ha de vir é o que has de facer

Meu amor, meu amor, imos cara o mar maior
Miña amada, meu ben, imos polas terras do alén

E o sol vai silandeiro deitándose no mare
Facéndonos pequenos con tanta inmensidade

Meu amor, meu amor, imos cara o mar maior
Miña amada, meu ben, imos polas terras do alén

 
______________

Amanece despacio en las tierras del atardecer
Las nieblas desaparecen con los rayos del sol

Mi amor, mi amor, vamos cara al mar mayor
Mi amada, mi bien, vamos por las tierras del otro lado

Acaricia el silencio y escucha el corazón
Que muchos de tus sueños laten a su sonido

Mi amor, mi amor, vamos cara al mar mayor
Mi amada, mi bien, vamos por las tierras del otro lado

Es tiempo de andar camino y de no olvidar
Que el futuro que ha de venir es lo que has de hacer

Mi amor, mi amor, vamos cara al mar mayor
Mi amada, mi bien, vamos por las tierras del otro lado

Y el sol va silencioso acostándose en el mar
Haciéndonos pequeños con tanta inmensidad

Mi amor, mi amor, vamos cara al mar mayor
Mi amada, mi bien, vamos por las tierras del otro lado



Luar Na Lubre

http://www.youtube.com/watch?v=nP4W_vafmD8&feature=related

domingo, 4 de diciembre de 2011

Carta de una mama a su hija...

Mi querida hija, el día que me veas vieja, te pido por favor que tengas paciencia, sobre todo trata de entenderme. 
Si cuando hablo contigo, repito lo mismo mil veces, no me interrumpas para decirme “eso ya me lo contaste”, solamente escúchame por favor y recuerda los tiempos en que tú eras niña y yo te leía la misma historia, noche tras noche hasta que te quedabas dormida...
Cuando no me quiera bañar, no me regañes y por favor no trates de avergonzarme, solamente recuerda las veces que yo tuve que perseguirte con miles de excusas para que te bañaras cuando eras niña...
Cuando veas mi ignorancia ante la nueva tecnología, dame el tiempo necesario para aprender, y por favor no hagas esos ojos ni esas caras de desesperada,recuerda mi querida, que yo te enseñé a hacer muchas cosas como comer apropiadamente,vestirte,peinarte por ti misma y como confrontar y lidiar con la vida...
El día que notes que me estoy volviendo vieja, por favor mi querida hija, ten paciencia conmigo y sobre todo trata de entenderme...
Si ocasionalmente pierdo la memoria o el hilo de la conversación, dame el tiempo necesario para recordar, y si no puedo, no te pongas nerviosa, impaciente o arrogante.Solamente ten presente en tu corazón que lo más importante para mí es estar contigo y que me escuches...
Y cuando mis cansadas y viejas piernas, no me dejen caminar como antes, dame tu mano, de la misma manera que yo te las ofrecí cuando diste tus primero pasos...
Cuando estos días vengan, no te debes sentir triste o incompetente de verme así, sólo te pido que estés conmigo, que trates de entenderme y ayudarme mientras llego al final de mi vida con amor. Con gran cariño por el regalo de tiempo y vida, que tuvimos la dicha de compartir juntas, te lo agradeceré...
Con una enorme sonrisa y con el inmenso amor que siempre te he tenido, sólo quiero decirte que te amo, mi querida hija...

Fdo: Tu mamá.